AkvarYuMm

Ya insan olmasam

Ya da bir balık olsam

Sazlıklarda ördeklerle yüzüp

Akvaryumda insan

elinden yem alsam

Sonra ağlasam insan gibi

AMA İNSAN OLMASAM…

….

….

“Biz ki zamanı tırnak içine alıp yaşadık
İsteğin bulanık kıyısında
Bundan değil midir ki bizim aşkımızda
Sürekli bir akşam hüznü vardır.”

GÜZ ÇİÇEKLERİNDEN NÂZIM’A ÇELENK

Niçin öldün Nâzım?
Ne yaparız şimdi biz
şarkılarından yoksun?
Nerde buluruz başka bir pınar ki
onda bizi karşıladığın gülümseme olsun?
Seninki gibi ateşle su karışık
acıyla sevinç dolu,
gerçeğe çağıran bakışı nerde bulalım?

Kardeşim,
öyle derin duygular, düşünceler yarattın ki bende,
denizden esen acı rüzgâr
kapacak olsa bunları
bulut gibi, yaprak gibi sürüklenir,
yaşarken seçtiğin
ve ölümden sonra sana barınak olan
oraya, uzak toprağa düşerler.

Al sana bir demet Şili kasımpatılarından,
al güney denizleri üstündeki ayın soğuk parlaklığını,
halkların savaşını, kendi dövüşümü
ve yurdumun kederli davullarının boğuk gürültüsünü
kardeşim benim, dünyada nasıl yalnızım sensiz,
çiçek açmış kiraz ağacının altınına benzeyen yüzüne hasret,
benim için ekmek olan, susuzluğumu gideren, kanıma güç
veren dostluğundan yoksun.

Hapisten çıktığında karşılaşmıştık seninle,
zorbalık ve acı kuyusu gibi loş hapisten,
zulmün izlerini görmüştüm ellerinde,
kinin oklarını aramıştım gözlerinde,
ama parlak bir yüreğin vardı,
yara ve ışık dolu bir yürek.

Ne yapayım ben şimdi?
Tasarlanabilir mi dünya
her yana ektiğin çiçekler olmadan?
Nasıl yaşamalı seni örnek almadan,
senin halk zekânı, ozanlık gücünü duymadan?
Böyle olduğun için teşekkürler,
teşekkürler türkülerinle yaktığın ateş için.

SERESERPE

Uzanıp yatıvermiş sereserpe
Entarisi sıyrılmış hafiften
Kolunu kaldırmış kolluğu görünüyor
Bir eliyle de göğsünü tutmuş
İçinde kötülük yok biliyorum
Yok, benim de yok ama
Olmaz ki
Böyle de yatılmaz ki

ORHAN VELİ KANIK 

http://tr.wikipedia.org/wiki/Orhan_Veli

Elele Büyüttük Sevgiyi

Birlikte öğrendik seninle 
Avucumuzda yüreği çarpan 
Kuşa sevgiyi 
Elele duyduk kumsalda denizin 
Milyon yılda yonttuğu 
Taşa sevgiyi 
Tırtılları tanıdık seninle baharda 
Tırtılken daha sevmeyi öğrendik 
Sevgiden üreyen kelebeği 
Toprağı evimiz gibi sevdik seninle 
Birlikte sevdik kuru toprakta 
Ev kuran köstebeği 
Köstebeğinden toprağına taşına 
Tırtılından kelebeğine kuşuna 
Elele sevdik bu dünyayı 
Acısıyla sevinciyle sevdik 
Yazıyla kışıyla sevdik 
Köy – köy ülke – ülke 
Gökler gibi sardı dünyayı 
Yağmur gibi sızdı dünyaya 
Dünya kadar oldu sevgimiz 
Elele büyütüp elele derdik 
Elele derip insana verdik 
Verdikçe çoğalan sevgimizi

ROBOT

Ellerim dallar gibi açılır bazen Allah’a, 
ki Allah’tır veren bu güçsüz ellerimi benim 
senin, ellerimden güçlü ellerin ki, ben verdim. 
onlar kapalıdır Allah’a… 
bir parça demirden ibaretsin allah’a göre, 
korkma günahların için 
ben yüklenip günahlarını senin 
görülmemiş bir ağırlık vereceğim göksel terazilere 
Allah Allah olduğu için yarattı beni; 
ben Allah olamıyorum ne kadar yaratsam…
(Bülent Ecevit)

NaFiLe

sen ki nefes

adımladın tüm yazı

içtin

dillendi,dinlendi iç,

yabanıl çiçekler gibi

dört mevsim kilitlendi

yedi kapı gibi yedi kıtadan

yedi masal yürüdü

eridi dilimde

tadı kar

nafile

sen ki

doğunun, çölün rüzgarı

mavi tanelerin yaralayıcıyken

yürüdü nehirler

toprağın kalbinden

nafile

sen ki

ürperten soğukta

göze düşen güneş

üşütürsün

karından geçti toprağa ıslak

ruhun örtündü

tüller ve kumaş

kıvrım kıvrım

üstünden akar

nafile aradım

aradım aradım

her sayı bir gün

sayı …

beklemek

nAfİle

(Hilal ARSLAN)

HOŞÇAKAL GÜZEL DÜNYAM

HOŞÇAKAL GÜZEL DÜNYAM

Hiç kimse buyur etmedi beni
Bu dünyada hiçbir yere
Ama açtım bütün kapıları tekmeleyerek
Bütün engelleri göğüsleyip yıkarak
Buyrun dediler o zaman incelikle
Buyur ettiler
Ve
Buyurdum

Elimden geldiğince görevimi yaptım
Gülümsedim hıçkırıklarımı boğarak
Sonunda kimsenin yorulmadığı denli yoruldum
Artık kapılar açık kalsın
Bundan sonra gireceklere
Şimdi dinlenmeye gidiyorum
Hoşcakal güzel dünyam.

GÜNÜN ŞİİRİ

BENDİM

Dalgalanmış deniz bendim kendi içimde
Sonra yorgun düşmüş denizlere dönüşen
Ormandım,
Ağaçlarım düş ağaçlarından sıktı.
Tan yeriydim
Göğsüm bağrım payını aldı güneşten
Yanım yörem aydınlığa çıktı.
Gece de bendim
Uzak uzak yıldızları getiren
Su da bendim tarlanızda
Elinizin altında kitaptım
Penceredeydim odanızda
Kurşun geçmez dizeler çiçeği
Özgürlüğüm benim
Canımın saksılarında büyüdü
Ayıplara gömülen çağınızda

GÜNÜN ŞİİRİ

Hafta sonu geldi.Yağışlı,bulutu kasvetli günün ardından güneşli ama yine soğuk bir güne başladık.Bu soğuk kış gününe güzel bir şiirle başlayarak ısıtmaya çalışalım diyorum. Sanırım bana katılırsınız.

Doğduğum Evin Penceresi / Asaf Halet Çelebi

bir çam vardı önünde
doğduğum odanın
çöpten yapraklarında
güneşi
rüzgârla sallayıp
kafesten
içeri dolduran bir çam

sedirinde iskambilden kuleler yıkılmış odada
loş ve sessiz ikindilerin acısıydı
sızan

gözlerim dalardı
kafesten
duvara
ve duvardan
kafese
seyretmeyi
güneşi
yüz bir güneşti
kafesin her deliğinden
giren
susmuş bir çocukla şaka eden
yüz ikindi güneşi